O depresji - wskazówka dziesiąta i ostatnia

Ważne:

Prośba o pomoc w depresji to nie wstyd, lecz oznaka ogromnej odwagi, mądrości i siły. Depresja jest chorobą, a nie powodem do wstydu czy oznaką słabości.

 

Dlaczego warto i należy szukać pomocy:

Depresja to choroba, nie fanaberia: tak jak leczymy złamaną nogę, tak samo należy leczyć depresję, która jest zaburzeniem funkcjonowania mózgu.

Depresja to biologiczna choroba mózgu, która fizycznie zmienia jego strukturę i funkcjonowanie: zmniejsza objętość hipokampu (, który odpowiada za pamięć), powiększa ciało migdałowate (odpowiadające za emocje) oraz obniża neuroplastyczność. Prowadzi do zaburzeń przekaźnictwa (serotonina, dopamina), powodując problemy z koncentracją, pamięcią, przewlekłe zmęczenie i negatywne myślenie.

 

Prośba o pomoc to pierwszy krok do zdrowia.

Zrozumienie, że nie trzeba radzić sobie samemu, jest kluczowe dla procesu terapeutycznego.

Specjaliści są po to, by nam pomagać. Psychiatrzy i psychoterapeuci znają metody, które działają.

Możesz liczyć na wsparcie: Bliscy, przyjaciele, a także infolinie kryzysowe są gotowe, by wysłuchać.

 

Gdzie szukać pomocy?

116 123 – Kryzysowy Telefon Zaufania dla dorosłych.

116 111 – Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży.

Lekarz pierwszego kontaktu – może skierować do specjalisty.

Centrum Zdrowia Psychicznego/Psychiatra – wizyta tu nie wymaga skierowania.

 

Wykorzystano materiały Fundacji Dbam o Mój Zasięg i Gdańskiego Kodu Rodzicielskiego