O depresji - wskazówka pierwsza

Depresja to choroba, a nie słabość.

Depresja dotyka miliony osób, a wciąż bywa niezrozumiana, bagatelizowana lub ukrywana pod maską „wszystko jest w porządku”.

 

Jak rozmawiać z osobą, którą dotknęła depresja?

Co należy mówić, a czego nie.

 

Komunikat  - „Weź się w garść” - rzadko pomaga.

Częściej sprawia, że ktoś zostaje ze swoim bólem jeszcze bardziej sam.

 

Dużo więcej zmienia zdanie:

- „Widzę, że masz trudności. Jak mogę Ci pomóc?”

 

Takie słowa dają ulgę, poczucie zrozumienia i bezpieczeństwa.

Budują zaufanie zamiast wstydu i poczucia winy.

To szczególnie ważne wtedy, gdy mówimy o kryzysach psychicznych — także wśród rodziców.

Bo bycie rodzicem nie chroni przed depresją, lękiem, wypaleniem czy przeciążeniem.

Można kochać swoje dziecko i jednocześnie zmagać się z własnymi trudnościami psychicznymi. To nie jest sprzeczność — to ludzka rzeczywistość.

Samopomoc i wsparcie psychiczne dla rodziców to nie luksus. To potrzeba.

Zadbanie o siebie nie jest egoizmem, ale ważnym elementem troski o całą rodzinę.

Dlatego tak ważne jest:

– zauważanie własnych granic i sygnałów przeciążenia,

– szukanie realnych form wsparcia — u specjalistów, w grupach wsparcia, na liniach pomocowych,

– korzystanie z rzetelnych, bezpiecznych zasobów, które normalizują trudne emocje zamiast je bagatelizować.

 

PAMIĘTAJ! PROSZENIE O POMOC JEST OZNAKĄ SIŁY!

Jeśli jesteś rodzicem i jest Ci trudno — nie musisz radzić sobie z tym sam/a.

O samopomocy i wsparciu psychicznym dla rodziców opowiada Joanna Flis – psycholożka, psychoterapeutka, naukowczyni - w podcaście — bez ocen, bez „rad z góry” i bez presji bycia idealnym.

Serdecznie zachęcamy, by poświęcić 35 minut i wysłuchać Joanny Flis

Zobacz załącznik do niniejszego posta poniżej .

 

CZASEM WSZYSTKO ZACZYNA SIĘ OD JEDNEGO ZDANIA WYPOWIEDZIANEGO Z UWAŻNOŚCIĄ

Wykorzystano materiały Fundacji Dbam o Mój Zasięg i Gdańskiego Kodu Rodzicielskiego