O depresji - wskazówka siódma

Absolutnie nie należy zaprzeczać uczuciom osób w depresji.

Negowanie, bagatelizowanie lub umniejszanie ich cierpienia („przestań się nad sobą użalać”, „ogarnij się”, „nie przejmuj się”, „to tylko jesienna chandra”) jest szkodliwe, pogłębia poczucie osamotnienia, winy i izolacji.

 

W depresji nie należy bagatelizować uczuć, oceniać, zmuszać do aktywności, ignorować potrzeby i oczekiwać natychmiastowej poprawy; unikać należy też negowania rzeczywistości chorego i stosowania frazesów typu "weź się w garść", a także diety bogatej w cukier i przetworzone jedzenie, zamiast tego oferując zrozumienie, wsparcie w prostych zadaniach i cierpliwość. 

 

 

 

Osoba w depresji potrzebuje akceptacji i zrozumienia, że jej emocje są prawdziwe i bolesne, nawet jeśli wydają się nielogiczne.

 

Oto dlaczego nie należy zaprzeczać uczuciom i jak postępować:

 

DLACZEGO ZAPRZECZANIE JEST SZKODLIWE?

Pogłębia depresję: Komunikaty typu „weź się w garść” sprawiają, że chory czuje się jeszcze gorszy i bezradny.

Wzmacnia poczucie winy: Osoby z depresją często już czują się winne, że „nie są szczęśliwe” pomimo dobrych okoliczności, a zaprzeczanie ich bólowi tylko to potęguje.

Izoluje: Chory przestaje ufać i zamyka się w sobie, bo czuje się niezrozumiany.

CZEGO NIE MÓWIĆ (PRZYKŁADY ZAPRZECZANIA):

„Przestań użalać się nad sobą”

„Nie masz powodów do smutku”

„Wszystko będzie dobrze”

„Inni mają gorzej”

„Po prostu się uśmiechnij / myśl pozytywnie”

 

Dziś szczególnie warto o tym mówić głośno, bo — jak przypomina artykuł

„Na depresję choruje 300 milionów ludzi na świecie” — jest to jedno z najpoważniejszych wyzwań zdrowotnych naszych czasów. Depresja dotyka ludzi w każdym wieku, niezależnie od miejsca, statusu czy życiowych okoliczności.

https://gdanskikodrodzicielski.pl/na-depresje-choruje.../

 

 

CO ROBIĆ ZAMIAST TEGO (WSPARCIE):

Słuchaj bez oceniania: Pozwól choremu wyrazić ból.

Waliduj (akceptuj i okaż zrozumienie) uczucia: Powiedz „Widzę, że bardzo cierpisz”, „To, co czujesz, jest ważne”, „Jestem przy Tobie”.

Akceptuj bezradność: Nie musisz naprawiać sytuacji, wystarczy obecność.

Zachęcaj do leczenia: Delikatnie wspieraj w poszukiwaniu profesjonalnej pomocy (psychiatra, psychoterapeuta).

 

 

Depresja to choroba, a nie cecha charakteru czy chwilowy nastrój, dlatego nie da się jej wyleczyć „pozytywnym myśleniem”

 

 

Rozmowa ma znaczenie. Że wysłuchanie może być pierwszym krokiem do ocalenia.

Dziś - zamiast upraszczać, oceniania i radzenia na siłę - wybierzmy zrozumienie.

Zamiast ciszy - rozmowę.

Zamiast samotności - wsparcie.

Bo depresja to choroba.

A każda choroba zasługuje na uwagę, leczenie i empatię.

A my, zasługujemy na są siebie nawzajem.