O depresji - wskazówka trzecia

Często mówimy do osób, którym jest ciężko, jest trudno i źle:

- „To na pewno minie samo”.

Mamy przy tym dobre intencje. Chcemy uspokoić, dodać nadziei, zdjąć napięcie.

 

Problem w tym, że dla osoby doświadczającej kryzysu psychicznego te słowa mogą zabrzmieć jak komunikat: „Twoje cierpienie nie jest wystarczająco ważne, żeby się nim zająć.”

 

Dużo większą moc mają słowa: „Jestem tu dla Ciebie. Razem poszukamy sposobów na poprawę.”

To zdanie nie obiecuje cudownego rozwiązania.

Nie bagatelizuje trudności.

Daje coś znacznie cenniejszego — poczucie, że nie trzeba być z tym samemu.

Osoba w kryzysie psychicznym często już i tak zmaga się z poczuciem winy, bezradności i wstydu. Gdy słyszy, że „samo minie”, może wycofać się z rozmowy, przestać mówić o swoich emocjach albo uznać, że proszenie o pomoc było błędem.

 

Tymczasem realne wsparcie to:

 - obecność zamiast pośpiechu,

- gotowość do wspólnego szukania rozwiązań,

- uważność na sygnały ostrzegawcze,

- reagowanie zanim trudności się pogłębią.

 

Właśnie dlatego tak ważna jest PROFILAKTYKA DEPRESJI - codzienne rozmowy, budowanie bezpiecznych relacji, wzmacnianie poczucia sprawczości i korzystanie z dostępnych form wsparcia. Zapobieganie nie polega na ignorowaniu problemów, ale na zauważaniu ich na wczesnym etapie.

 

Więcej o tym, jak zapobiegać depresji i jakie działania naprawdę mają znaczenie, przeczytasz w artykule:

 

„Jak zapobiegać depresji?”

https://gdanskikodrodzicielski.pl/jak-zapobiegac-depresji/

 

WAŻNE: Czasem zapobieganie zaczyna się od jednego zdania.

Od decyzji, by nie czekać, aż „samo przejdzie”, tylko być obok i działać razem!

 

Wykorzystano materiały Fundacji Dbam o Mój Zasięg i Gdańskiego Kodu Rodzicielskiego